Wat moeten we met onze Kees?

een podcast van Karin Ramaker in drie delen over een onderduiker die in Baarschot verbleef. 

Kees Jacobs uit Dongen was nog maar 22 jaar toen hij om het leven kwam in een Duits concentratiekamp. Tijdens de Tweede Wereldoorlog zou hij actief zijn geweest in het verzet tegen de Duitsers. Maar is dat wel zo? Het Nederlands Instituut voor Oorlogs-, Holocaust- en Genocidestudies (NIOD) twijfelt. Er waren na de oorlog zoveel mensen die zich "verzetsheld" noemden... Podcastmaker Karin Ramaker gaat op onderzoek uit naar het bijzondere verleden van haar verre neef Kees. Kees verbleef een tijdje op kamp "Uit en Thuis" aan de Krampvenseweg in Baarschot (waar tegenwoordig Kempenbos Chaletpark is. De podcast is op 13 januari, de geboortedag van Kees, gepubliceerd.

De Baarschotse connectie

Het volgende citaat is van Toon van Nieuwkuijk uit zijn gebundelde artikelen in 'Diessen 1940-1945’.  "Omstreeks mei 1944 ging er in de late namiddag een onderduiker Kees Jacobs uit Dongen, over de Baarschotse weg in de richting van het kamp.
Juist voorbij de bierbrouwerij werd hij aangehouden door twee Zollbeambten, die graag zijn papieren wilden zien. Kees bleek echter geen papieren bij zich te hebben. Hoe hij zijn portefeuille ook binnenste buiten keerde, geen persoonsbewijs kwam te voorschijn. Maar dat was geen bezwaar voor niks of voor niemand, zei Kees, Hij was een boerenzoon en woonde maar 'n klein eindje verder. De heren konden gerust meegaan.

De heren gingen mee. Na zo'n 500 meter vroegen ze of 't nog ver was. Ja, 't was eerst nog 'n eind rechtuit, dan linksaf, daarna 'n brug over, dan nog 'n keer rechtsaf en dan was 't niet ver meer. “Maar kom gerust mee, mijn moeder zal de pap wel klaar hebben, en dan kunnen jullie mee eten”. Na nog 'n paar honderd meter gelopen te hebben,  vonden de heren 't welletjes. Ze zouden morgen wel eens terug komen. Nou, daar had Kees alle begrip voor. Op hun verzoek gaf hij zijn naam op, die echter toen niet Jacobs luidde, en wees nog eens precies langs welke weg zij moesten gaan om de boerderij te vinden. Toen vertrokken ze, en blij dat hij ze zo lekker voor de gek had gehouden, ging Kees welgemoed naar 't kamp, waar hij sinds enige tijd in pension was."

De volgende dag was er een inval van Duitsers. 's avonds werd Kees, samen met onderduiker Ari, gearresteerd. Over de latere gevolgen hiervan schreef Van Nieuwkuijk: "Kees en Adri werden in Duitsland te werk gesteld, na enkele weken in het concentratiekamp te Amersfoort te hebben doorgebracht. Adri keerde na de bevrijding terug in Rotterdam, maar van Kees bleef elke boodschap uit. Na enige tijd kreeg zijn familie van een mede tewerkgestelde het bericht, dat Kees op 25 oktober in kamp Schwesing nabij Hussum was overleden en begraven. Hij werd 21 jaar.